19 ARALIK 2017 ADINA

"Mutluluk nedir sizce ? " diye soruldu da o gün . Cevap sırama daha vardı .
Düşündüm :
'ŞARKILAR' şiiri Asaf' tan . Aklıma ilk gelen o oldu .
...

"Kimse sevgimi bilmez şarkısı
 Eskiden ağlatırdı beni
 Şimdi ise düşündürüyor . "

Hâlbuki yaptığım tek şey edindiğim şairi okumaktı ama bu dizelere takıldım . Öyle bir şarkı mı varmış ? Duymamışım , bilmiyorum . O bunu yazmasa nasıl tanırdım Seyyan Hanım ' ı .
Şairi kendi etkisine alan bu şarkıyı nasıl fark edebilirdim ki günümüz yaşamında .

Mutluluk demiştiniz .
Cevap sırası bana gelemedi ama bir cevabım var .
Mutluluk ansızdır bence . Pekişmeden gelendir . Hatta aramadıklarını fark etmektir .
Bir şairi okurken , göz teması kurarken birisiyle , onun yanında geçerken ,
sokakta bir kediyi okşarken sevginin karşılığını duyduğun dakikadır. Ama bir anda! Hemen şimdi .
Aramaksız bir bulma , mutluluk . Fakat rastlantıdan da çok daha fazlası .

İLİKLEME

O ,  kapı ağzı tenhasında
Çıkışla yerine koyuşun bir oluşu zamanda
Kargaşanın sayesiyle
Saklayışı örtmek ayaküstü
Kapı ağzında
Gürültüde izi saklamakla
Görüldü
Duvar kenarı tenhasında

BOZGUN

Şimdi içimden geldi
Bunları söylemek
'Cümleleri bu kadar kolay kurma ' demek
Birkaç kelime yan yana gelerek
Cümleler devirir büyüyerek
Kurulduğundan hiç düşünülmeyerek.
Sarf edildiğiyle kalır daha da ifadesizleşerek
Ki bazen burkarak
Cümleler kurulur
Bozulamayacağını bilerek .

EL YANIĞI

Bir mercekti , elimde
Yere düştü bugün
Paramparça şimdi
İnanılır gibi değil .
'Bir şanssızlıktı seninkisi ' dendi
İlk güldüm sonra dövündüm
Anlaşılır gibi değil .
Kısa bir soluklanmaydı , o ara
Sevdiklerim tek bir nefes uzaklığında!
O merceğin yokluğunda ,
Ben bunu gördüm .
Bildiğin gibi değil !

AHKÂM / 2

Konuşmak tek taraflı olabilir.  

Bir tavır var üstünde , o söyledi . Hatta onlar söylüyorlar , söyleyecekler . 

Tavrın , aslına saygın mıydı sahiden 

Anladılar mı onu önceden .

Ama bekle !

Duymak hep karşılıklıdır. 

Konuşuldukça yazdın , yazıyorsun , yazacaksın . Ve okudu . Hatta okuyorlar şu an , okuyacaklar .  

Kapatmışsın üstünü . O söyledi . Hatta onlar söylüyorlar , söyleyecekler . Sahiden 

Tavrın ,  aslını koruyuş muydu önceden .

Ve tüm bunların ardından yaptığın şey ... Neydi o ?

Devam etmekti  - bir yerden - . 

 

KENDİME AHKÂM

Yaşamak , karşılıklı olabilir . Sen yaşarsın , o yaşar , siz yaşarsınız . Yaşayacaksınız.

Devam etmek -bir yerden-  tek taraflıdır . Sen yaşadığını düşünürsün , yalnızsın . Düşünden uyanmışsın ki yıkıksın . 

Dur bir dakika ! 

Sen yaşamış mıydın sahiden !

Bak bir bak ! 

Duraklamak hep karşılıklıdır . Sen durmuşsun , o duruyor . Sanılır ki biri diğerine geç kalıyor . Ama hayır . Siz 'durmakta'sınız ! Durmak , kendi eylemine mukayyet olmaktı . Siz anlamış mıydınız !

Dur dur !

Tanımak , karşılıklı sakınma olabilir . Sen kendini sakınırsın , o gözükür . O kendini sakınır , sen gözükürsün . İşte tanıştınız . Daha da tanışacaksınız .
 Siz bitti mi sandınız ?

TARAF - ÖTE

Farklıysan sana 'özgün' der geçerler . Sana eş , yine kendindir . Kendinle yaşarsın .

Aykırıysan sana 'deli'  der ve de geçmezler .  Sana eş yalnızca  iç sesindir . Kendini duymaya mecbur kalırsın . 

Bir tarafta , farkın seni kendine çekişi .

Ötede , aykırının seni kendine mahkûm edişi .

CEVAP

Kovulabilir insan zihinden
İlgiden atılabilir
Görmezden gelinebilir bedenince ancak
Ruh denen o sokak
Açıldıysa bir kez
 İnsanların  insanına
İşte o bilinmedik çarpışma !
Ruhu insana bağlar umarsızca
İnsanı ruha iter tutarsızca .
Ânına dahil olan ne varsa kim varsa
Bilinç duramaz karşısında .
Her geri çevirişte
O insan ,
Ân' ında zamansızca .

YABANCI

Yabancı.

Kendine sancılı

Etrafa yargılı

Yargısına bağımlı

Kabullenilmeyişine yine de cüretkâr

Alışılagelmiş değil buna minnetkâr

Ama o dört duvar , 

Yabancıyı bir bir atar 

Öteye 

Hep öteye . 

Anlaşıldığım Tek Anlam İçin

Anlam , anlamlanmak , anlaşılmak ...
Sartre'nin bir sözüne karşın yazmıştım : Göze görünen şeyler yalnızca oluştur , bulunuştur. Öyle .
Anlam , ortalıkta herkesin görüp dokunduğu bir şey değil . Ne yüklenilirse o hissediliyor. Anlam bir oluş değil bir bulunuş değil . Anlam yalnızca bir bakış , bakışın doldurulan üstü ve de altı .
Anlamlanmak, bakışın doldurulan üstüne ve de altına bakı . Anlaşılmanın , söylenmiş ve söylenecekleri dinlemeyle ilgisi yok . Yazılmış ya da yazılacakların eksiksiz okunmasıyla da bir ilgisi yok . Çünkü anlaşılmak ,  gözükeni kabul etmek değil . Satırda yazanı olduğu gibi okumak hiç değil .
Yazılan her şey bir oluş , bulunuş .  Anlaşılmak , satırda olmayanı okumak . Satırlar arası  'alt dili '
okumak .
Yazana bir anlam duymadan onun yazdığını anlamlandıramazsın. Anlam dışı hiçbir şey , hiç kimse
aslında  anlaşılmaz .
" Uzağa değil öteye . Hep öteye gitti  yalnızlığı ondandır . "  der Özdemir Asaf.
Üstelik o bir insansa ...
Anlaşılmadıkça ötelenir . İnsan bu . Ezbere sığmaz anlama da sığamadığı gibi .

BİLİNÇ

Kurtulamadım ki bu gece senden . Neyi bilmekte ısrarcısın bu kadar .Neye tutunmaktasın bende. İstemiyorum verdiğin farkındalığı . Bilmek deli ediyor bazen . Anlamak istemiyorum artık her şeyi . Dakikalık mayhoşlukla oyalama beni  . En azından bu gece git .

SANCI

Hiçbir hatanın unutuluşu yok mu ?
Ya da bir hatanın kendini unutturma gücü ?
Ya da yok olan insanın unutma kabiliyeti mi ?
Bir  ' insanı aptal yerine koyuş görüntüsü ' aylarca durabilir mi olduğu yerde ?
Niyetin o olmasa da görüntün o idi.
Hata ne olursa olsun .
İnsanın insana bakışı ,
Ona verdiği değer kadar .
Bakışın altı da üstü de doldurulur
İnsanın diğer insandaki sevgi derinliğiyle ilgili bu .
Hata ne olursa olsun .
İnsanın insanda gördüğü ,
O hatanın var olduğu
Ve de ne olduğu .
Görüntü,
İki çizgi arasına sığan .
Bakışın sınırı yok .
İnsanın insanda gördüğü ,
İnsanın insana bakışını dinlemeyecek hiç .
İki çizgi arası görüntü ,
Bakışın sınırsızlığında yer edinemeyecek kendine .
Ki öyle de oldu .

' İNAN ' I

Sağ olmak , şans işi
Sağ kalmak , şansın şansa işi
Tüm bu ikisi kader işi .
Kader ,
Ha işte bu da
Tanrı'dandı.

MECBURİYETİ OKUMAK

Mecburiyet ilk okunduğunda kötü şey  . Can sıkıyor ve zorluyor insanı  . Çok kalabalık gözüküyor ve itiyor insanı kendinden . İnsan ısrarla reddediyor onu .
İkinci kez okuyorum mecburiyeti .
 Mecburiyette kalabilmek , o mecburiyeti yaşamayı kabullenmek içinde ...
Sonra o mecburiyete katmak kendini .  Sanki böyle daha iyi.

ORTAYA SERİŞ

Gizlemek ne zor şey 
Bir insanı , bir hatayı , bir düşünüyü , bir duyguyu .
Gizlemek ne zor şey .
Gizlemek ağır şey 
Bir eylemi ve devamındakileri , eylemlerde savrulmuş insan bedenlerini 
Ve tabii tüm savrukların gözdeki yerini . 
Gizlemek gerçekten ağır şey. 
Gizlemek bir 'gerçek' ten de beter şey. 
İnsanın üstündeki gerçek daha beter şey değil
Gerçeğin içindeki insandan . 
Gizlemek gerçekten beter şey 
Üstü baştan
Başı üstten . 
Gizlemek geçiren bir şey 
Dakikadaki düşünüyü saatteki sanıya ,
Gecedeki geç vakti uykusuzluğa ,
Şüpheyi bulmaksızlığa . 
Gizlemek aldatan bir şey
Fedakarlık görüntüsü ile bir  'gizleyemeyişi'
Ruhunu sadece kendine saklamakla bir  'eksilişi'
Aitlikteki çağrışımların bir başka aitlikte sırdaş bulamayışıyla bir  'yalnızlaşmayı'  ,  'yalınlaşmayı' belki de .