YABANCI

Yabancı.

Kendine sancılı

Etrafa yargılı

Yargısına bağımlı

Kabullenilmeyişine yine de cüretkâr

Alışılagelmiş değil buna minnetkâr

Ama o dört duvar , 

Yabancıyı bir bir atar 

Öteye 

Hep öteye . 

Anlaşıldığım Tek Anlam İçin

Anlam , anlamlanmak , anlaşılmak ...
Sartre'nin bir sözüne karşın yazmıştım : Göze görünen şeyler yalnızca oluştur , bulunuştur. Öyle .
Anlam , ortalıkta herkesin görüp dokunduğu bir şey değil . Ne yüklenilirse o hissediliyor. Anlam bir oluş değil bir bulunuş değil . Anlam yalnızca bir bakış , bakışın doldurulan üstü ve de altı .
Anlamlanmak, bakışın doldurulan üstüne ve de altına bakı . Anlaşılmanın , söylenmiş ve söylenecekleri dinlemeyle ilgisi yok . Yazılmış ya da yazılacakların eksiksiz okunmasıyla da bir ilgisi yok . Çünkü anlaşılmak ,  gözükeni kabul etmek değil . Satırda yazanı olduğu gibi okumak hiç değil .
Yazılan her şey bir oluş , bulunuş .  Anlaşılmak , satırda olmayanı okumak . Satırlar arası  'alt dili '
okumak .
Yazana bir anlam duymadan onun yazdığını anlamlandıramazsın. Anlam dışı hiçbir şey , hiç kimse
aslında  anlaşılmaz .
" Uzağa değil öteye . Hep öteye gitti  yalnızlığı ondandır . "  der Özdemir Asaf.
Üstelik o bir insansa ...
Anlaşılmadıkça ötelenir . İnsan bu . Ezbere sığmaz anlama da sığamadığı gibi .

BİLİNÇ

Kurtulamadım ki bu gece senden . Neyi bilmekte ısrarcısın bu kadar .Neye tutunmaktasın bende. İstemiyorum verdiğin farkındalığı . Bilmek deli ediyor bazen . Anlamak istemiyorum artık her şeyi . Dakikalık mayhoşlukla oyalama beni  . En azından bu gece git .

SANCI

Hiçbir hatanın unutuluşu yok mu ?
Ya da bir hatanın kendini unutturma gücü ?
Ya da yok olan insanın unutma kabiliyeti mi ?
Bir  ' insanı aptal yerine koyuş görüntüsü ' aylarca durabilir mi olduğu yerde ?
Niyetin o olmasa da görüntün o idi.
Hata ne olursa olsun .
İnsanın insana bakışı ,
Ona verdiği değer kadar .
Bakışın altı da üstü de doldurulur
İnsanın diğer insandaki sevgi derinliğiyle ilgili bu .
Hata ne olursa olsun .
İnsanın insanda gördüğü ,
O hatanın var olduğu
Ve de ne olduğu .
Görüntü,
İki çizgi arasına sığan .
Bakışın sınırı yok .
İnsanın insanda gördüğü ,
İnsanın insana bakışını dinlemeyecek hiç .
İki çizgi arası görüntü ,
Bakışın sınırsızlığında yer edinemeyecek kendine .
Ki öyle de oldu .

' İNAN ' I

Sağ olmak , şans işi
Sağ kalmak , şansın şansa işi
Tüm bu ikisi kader işi .
Kader ,
Ha işte bu da
Tanrı'dandı.

MECBURİYETİ OKUMAK

Mecburiyet ilk okunduğunda kötü şey  . Can sıkıyor ve zorluyor insanı  . Çok kalabalık gözüküyor ve itiyor insanı kendinden . İnsan ısrarla reddediyor onu .
İkinci kez okuyorum mecburiyeti .
 Mecburiyette kalabilmek , o mecburiyeti yaşamayı kabullenmek içinde ...
Sonra o mecburiyete katmak kendini .  Sanki böyle daha iyi.

ORTAYA SERİŞ

Gizlemek ne zor şey 
Bir insanı , bir hatayı , bir düşünüyü , bir duyguyu .
Gizlemek ne zor şey .
Gizlemek ağır şey 
Bir eylemi ve devamındakileri , eylemlerde savrulmuş insan bedenlerini 
Ve tabii tüm savrukların gözdeki yerini . 
Gizlemek gerçekten ağır şey. 
Gizlemek bir 'gerçek' ten de beter şey. 
İnsanın üstündeki gerçek daha beter şey değil
Gerçeğin içindeki insandan . 
Gizlemek gerçekten beter şey 
Üstü baştan
Başı üstten . 
Gizlemek geçiren bir şey 
Dakikadaki düşünüyü saatteki sanıya ,
Gecedeki geç vakti uykusuzluğa ,
Şüpheyi bulmaksızlığa . 
Gizlemek aldatan bir şey
Fedakarlık görüntüsü ile bir  'gizleyemeyişi'
Ruhunu sadece kendine saklamakla bir  'eksilişi'
Aitlikteki çağrışımların bir başka aitlikte sırdaş bulamayışıyla bir  'yalnızlaşmayı'  ,  'yalınlaşmayı' belki de .