Yine tek bir ânın
tüm zamanlara bulaşacak olan rengi
vaktin getirdiği karşılıksız vedayken
söz söylemekteki hak
vedanın ardına itilmiş , düğümlü .
Devam etmek gerekirken bir yerden
şu devamların efendisi zaman,
hiç olmadığı kadar anımsatıcı
hiç olamayacağı kadar yüzleştirici
ve utanılmadan beklenilen
kabullenme yetisi
asla yetmeyen .
Ama aynaya bakabilirken yeterince
hayattaki rolünü çizerken
bakıp da gördüğün iki ışıklı yansımanın
sönen teki .
İki ışıktan doğmuşken
iki ışıktan yansıyarak görmüşken .
Devam etmek gerek bir yerden
kalan bir ışıktan tekrar doğarak .
Ve umarım daha da ışıyarak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder